In september staat hier het meeste in de emmers en komen de minste mensen. Dat is elk jaar zo en het blijft ons verbazen. De dahlia’s zijn op hun top, de asters komen erbij, de hortensia’s zijn aan het verkleuren naar dat groenroze dat je met geen enkele verf nabootst, en er liggen grassen en zaaddozen op de werkbank waar je in mei een half fortuin voor zou betalen. En het is de goedkoopste maand van het jaar.
Onze verklaring is dat september geen aanleiding heeft. Februari heeft Valentijn, mei heeft Moederdag en pioenrozen, december heeft de feestdagen. September heeft niets: de vakantie is voorbij, school begint, iedereen heeft het over andere dingen. Bloemen kopen mensen bij een reden, en in september is er geen reden dan dat het mooi is. Dat blijkt niet genoeg te zijn.
Voor wie het wel doet is het een goede maand. Een boeket van dertig euro is in september bijna twee keer zo groot als in december, en het staat langer omdat alles uit de volle grond komt en niet uit een warme kas. Dahlia’s hebben één nadeel: ze houden niet van koud water en niet van diepe vazen. Ondiep water, elke dag verversen, en de onderste twee bladeren eraf, want die gaan het snelst rotten.
Wat wij zelf het liefst binden in september is een boeket dat in juni belachelijk zou zijn: roest, wijnrood, oud roze en gebrand oranje door elkaar, met een dahlia die bijna zwart is als middelpunt. In het voorjaar wil iedereen licht en fris, en dat is logisch. Maar dit najaarspalet is het enige moment in het jaar dat kleur zwaar mag zijn zonder dat het somber wordt.
Dus dit is geen aanbieding en er hoort geen korting bij. Het is alleen de mededeling dat er tussen half augustus en begin oktober iets in deze winkel staat dat er de rest van het jaar niet is, en dat het dan ook nog het minste kost. Loop een keer binnen zonder aanleiding.